İki parmağı kesik bibim yaşadığı müddetçe çalıştı. Evini idare etmeyi başardı. Ahir ömründe çalışamaz olunca, başında çocuk da kalmayınca bize daha sık gelmeye başladı. Ailecek bundan memnun olurduk. Yediği üç beş lokma soframızın bereketi idi. Ama zona hastalığından acı çekerdi. Gün geldi, ölüm emareleri belli oldu. Ölümü yaklaşırken özellikle iki çocuğunu çok merak ederdi. Az önce demiştik ya, Allah Teâlâ hiç şüphesiz ondan daha merhametlidir. Onun da bir yazdığı kader var. Hepimizin bir çeşit imtihanı var bu hayatta.